ერთი ნაბიჯი

“ადამიანზე არ უნდა თქვა ბედნიერიაო, სანამ არ მოკვდება” – ამოტივტივდა გონებაში სადღაც წაკითხული

არადა ბედნიერი ვარო ხშირად ფიქრობდა.
მშვენივრად გამოიყურებოდა 45 წლის ასაკში. რესპექტაბელური სამსახური, საყვარელი მამაკაცი გვერდით და სამი ზრდასრული, წარმატებული შვილი.

ალბათ ეს არის ბედნიერება.
როდესაც არ გაწუხებს მატერიალური პრობლემები, სამსახურში იოლად ართმევ თავს საპასუხისმგებლო მოვალეობებს, თავისუფალ დროს ძვირფას რესტორანში სადილობ, ძვირფას მეორე ნახევართან და შემდეგ ძვირფასი ავტომობილით ბრუნდები ფეშენებელურ ბინაში.

ხო, მერე რა ქვეყნად უამრავი უბედურება თუ ხდება-მთავარია შენ აგცდეს, ერთი ნაბიჯით ჩაგიაროს გვერდზე.
მაგრამ ხანდახან ერთი ნაბიჯი მთელს ცხოვრებას ცვლის.
ერთი ნაბიჯი აშორებს ბედნიერებას უბედურებისგან.

ერთი საათის წინ ვერაფრით წარმოიდგენდა:
ყოვლისმომცველი სიცარიელე,
უკიდეგანო ტკივილი…

როდესაც თვითონ დელიკატესებით ვახშმობდა, წითელ ღვინოს აყოლებდა და გულიანად იცინოდა
მისი შვილი სიკვდილს ებრძოდა
უმცროსი ბიჭი
ჭკვიანი
ლამაზი
ნაკითხი
ზრდილობიანი
მუდამ მომღიმარი
და კეთილმოსურნე

5 ტყვია შუბლში
დამახინჯებული ცხედარი.

***

გონს საავადმყოფოს თეთრ პალატაში მოვიდა
ნამდვილად არ უნდოდა სიცოცხლის გაგრძელება
მთელი ფლაკონი დასაძინებელი აბები ჩაყლაპა
მაგრამ ეს ექიმები
კეთილისმყოფელები
ვის ესმის, რომ ცხოვრება აღარ სურს.

“ადამიანზე არ უნდა თქვა ბედნიერიაო, სანამ არ მოკვდება” – ამოტივტივდა გონებაში სადღაც წაკითხული.

5 thoughts on “ერთი ნაბიჯი

  1. ჩვენი ცხოვრებისეული ჭიქა წამებით ივსება, ჰოდა, მთავარია, ეს დროის მაჩვენებელი იყოს და არა ტანჯვისა და ტკივილის შედეგი…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s