love

-წავედიიი… გავძახებდი უკვე მორთულ-მოკაზმულ-დამაკიაჟებულ-მოკლედ წასასვლელად გამზადებული.
-ერთი წუთი მოდი.
-რა იყო?
-მოდი.
-უფრო ახლოს… ახლოს…

ხოდა აღარსად აღარ მინდოდა წასვლა. ნერვები რაზე მეშლებოდა იცი? სანამ საწოლიდან ავდგებოდი, ჩავიცვამდი და მოვემზადებოდი (მინიმუმ ნახევარი საათიანი პროცედურა) მანამდე ხომ შეეძლო, რომ…

ეს სიმღერა მქონდა მაღვიძარაზე, ისეთი სასიამოვნო იყო ამ ჰანგებით გაღვიძება. მაშინ სტუდენტი ვიყავი და ლექციებსაც სიხარულით ვაცდენდი.

შემთხვევით ერთ-ერთ მაღაზიაში მოვისმინე ბევრი წლის შემდეგ ეს სიმღერა და მოგონებებმაც გაიღვიძა.
ბედნიერი ვიყავი
ძალიან ბედნიერი

13 thoughts on “love

    • მე კი ცოტა სევდა შემომაწვა – მშვენიერი დრო იყო 7 წლის წინ. ნეტავ დროის დაბრუნება შემეძლოს.

      • ხო და იმედია კიდევ იქნება, მაგრამ დასაწყისი ყოველთვის დაუვიწყარია ხოლმე.

      • იქნება, აუცილებლად იქნება🙂 ყველაზე საშინელ პერიოდებშიც კი არსებობს იმედი🙂 რაც იყო ის შეიძლება აღარ იყოს, მაგრამ უკეთესის შანსი ყოველთვის არსებობს. უბრალოდ ზოგჯერ პრობლემა იმაშია ხოლმე რომ ჩვენ უკეთესი კი არა ზუსტად ის გვინდა რაც იყო.

      • მე თვითონაც აღარ ვიცი რა მინდა, რაც იყო ის არასოდეს იქნება.

      • ეგ ყველაზე ცუდი მდგომარეობაა როცა არ იცი ზუსტად რა გინდა, ერთადერთი რაც იცი არის ის რომ ასე არ გინდა.

  1. რაც იყო, ის აღარ იქნება და არცაა საჭირო, სხვა იქნება რამე, იქნებ განსხვავებული, მაგრამ ახალი. რას იზამ ასეა. მესმის შენი, თუმცა მე რაც იყო, ის არაფერი არ მიონდა გამეორდეს და არ მენანება. ისე ამ სიმღერას მამამისიც კარგად მღერის🙂

  2. მოკლე და კია პოსტია…
    ამბავს რომ ყვება ისეთი კი არა, თვალწინ შენთვითონ რომ უნდა გაიცოცხლო ისეთი ^^

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s