დიასახლისი

დასაწყისისთვის ცხოვრება მშვენიერი იყო.

გული სიყვარულით ქონდა სავსე. ისედაც სიყვარული იყო.

გეგმები და ოცნებებიც.

იმედებიც…

რატომღაც ყველაფერი კარგად იყო.

ხშირად ცდილობდა გახსენებას, როდის დაუშვა შეცდომა, ან თუნდაც დღევანდელობაში სად ცდებოდა.

უნდოდა ოჯახი.
უყვარდა ქმარი, შვილები…
თავდაჯერებაც არ აკლდა, მაგრამ ოჯახური ურთიერთობები სულ მუდამ ხელს უშლიდა თვითრეალიზაციაში.

არა, განა ცუდად იყო როგორც იყო…უბრალოდ წარმატებულ ადამიანს რომ ადარებდნენ, რომელსაც სამსახური ქონდა, სამაგიეროდ მის ოჯახს დედამთილი უვლიდა გული საშინლად, საშინლად სტკიოდა.
და ტიროდა.

დარჩები მუდამ დიასახლისი?!
ცვლილებების დროა…

12 thoughts on “დიასახლისი

  1. არავინ დაგაფასებს და ვერ მიხვდებიან თუ რამხელა მხვერპლი გაიღე ოჯახისთვის. ქმარი მიგატოვებს, შვილები თავის გზაზე წავლენ და დარჩები ასე მარტო.

    • ხო რა -არ ღირს. შეენ რა მელანქოლიამ შემოგიტია კარამელო?

      • ხოდა, მსხვერპლად არ ღირს არაფერი- მე კიდევ ეგოიზმმა შემომიტია:)

      • ხანდახან მაინც უნდა იყო ეგოისტი და იფიქრო საკუთარ თვზე😉

  2. იქნებ ოქროს შუალედი იყოს პასუხი? ნახევარგანაკვეთიანი სამსახური? თუნდაც დასაწყისისთვის?

    • გამოსავალი ახლოსააა, და სულ მალე დავწერ ამაზეც.

      • კარგია რომ გამოსავალი არსებობს! დაწერე, შეგვატყობინე! ძალიან მაინტერესებს! წარმატებები ყველაფერში!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s